De meeste merken kiezen kleuren uit een catalogus. Je scrollt, je klikt, je bestelt. Het kost een middag.
Wij hebben er drie maanden aan besteed.
We konden niet vinden wat we zochten. Dus maakten we het zelf.
Het begon met plekken, niet met paletten
We openden geen trendrapport. We openden onze camera's.
Zachtroze kwam van villawanden bij zonsopgang. Die specifieke terracottakleur die door de zon is uitgebleekt tot hij bijna roze is. Zacht, een beetje vervaagd. Het soort kleur dat je opmerkt tijdens een ochtendwandeling.
Donker olijfgroen kwam van olijfgaarden. Bladeren die maandenlang in de zomerzon hebben gehangen. Donker, maar toch op de een of andere manier nog warm.
Lichtblauw kwam van oude luiken op gebouwen aan zee. Stoffig, uitgewassen, het soort blauw dat langzaam ontstaat, over jaren, wanneer de zoute zeelucht in de verf trekt.
Beige kwam van kalkstenen straten en ruw linnen voordat het iets wordt. Zo simpel is het.
Vijf kleuren. Vijf plekken waar we steeds naar terugkeerden.
Linnen heeft zijn eigen mening over kleur
Linnen verven is oprecht moeilijk. Het is een natuurlijke vezel en het absorbeert kleur op zijn eigen manier — ongelijkmatig, organisch. Twee stukken uit dezelfde verfbatch kunnen er in verschillend licht anders uitzien. Dat is een deel van wat het interessant maakt. Het is ook wat dit proces zo lang heeft laten duren.
De verf wordt gemaakt volgens onze exacte specificaties. De stof wordt geweekt, behandeld, temperatuur en timing worden gecontroleerd. Dan wachten we. Dan kijken we. Dan beginnen we opnieuw.
Ronde na ronde van stalen. Natuurlijk licht, ochtendlicht, middaglicht — alles. Sommige kleuren hadden vier rondes nodig om goed te krijgen, sommige meer. Elke keer weer dezelfde vraag: voelt dit aan als de plek waar het vandaan komt?
Wat we eigenlijk wilden
Kleuren die beter worden met de tijd. Linnen houdt kleur anders vast dan andere stoffen. Het wordt een beetje dieper met dragen, wordt meer zichzelf. We wilden kleuren die daarmee werkten, niet ertegen.
Kleuren die bij elkaar passen zonder te veel hun best te doen. Zachtroze en donker olijfgroen. Beige en cacao. Dingen die aanvoelen alsof ze in dezelfde garderobe thuishoren zonder dat je erover na hoeft te denken.
En kleuren die echt aanvoelen. Geen trendkleuren, maar ook geen veilige kleuren. Iets wat al lang ergens ter wereld heeft bestaan en vertrouwd aanvoelt op het moment dat je het ziet.
De vijf tinten
Zachtroze. Vervaagde villawanden bij zonsopgang.
Donker olijfgroen. Olijfgaarden en wilde kruiden.
Lichtblauw. Verweerde luiken en zeenevel.
Beige. Kalkstenen straten en ruw linnen.
Cacao. Vulkanische aarde en avondespresso.
Elk van scratch ontwikkeld. Elk duurde langer dan we verwachtten. Gemaakt in Litouwen, kleine batches, 100% linnen.
We denken dat het de moeite waard was.
Ontdek: Ancora
