Ieva Gudelaityte
Ieva werkt met zout omdat zout dingen onthoudt. Ritueel, bescherming, geschiedenis. Van daaruit bouwt ze verder, langzaam, met materialen die ze zelf ontwikkelt, naar iets wat zich tegelijk heel oud en heel nu aanvoelt.
Het materiaal, de onvolmaaktheid
Wat betekent handgemaakt voor jou?
Het gaat vooral om het materiaal. En de onvolmaaktheid. De onregelmatigheden in een textuur zijn wat ik werkelijk betoverend vind — ik kan ze urenlang bestuderen. Iets wat met de hand gemaakt is voelt bijna levend aan. Ik geloof, misschien een beetje romantisch, dat we een stukje van onszelf achterlaten in de dingen die we maken.
Hoe kies je je materialen?
Ik maak voornamelijk meubels, dus functionaliteit heeft voor mij voorrang. Ik beoordeel een materiaal op hoe lang het meegaat, hoe sterk het is en hoe het aanvoelt. Esthetiek komt daarna. Hoewel dat natuurlijk ook telt.
Wat draag je in je atelier?
Iets warms. Iets wat ik niet erg vind om te beschadigen. Ingedragen stukken in natuurlijke materialen — meestal dingen die al een beetje geleefd hebben.
Twee uur voor het werk
Hoe ziet jouw ochtend eruit?
Ik ben door en door een ochtendmens. Ik word minstens twee uur voor het werk wakker, beweeg een beetje en ontbijt rustig met een koffie. Ik loop naar het atelier. Die wandeling doet iets met me. Het maakt dingen los.
Is langzaamheid een keuze voor jou, of gaat het proces gewoon zo?
Eerlijk gezegd gaat het gewoon zo. Soms zou ik willen dat het sneller ging — van idee naar afgewerkt object. Maar de kwaliteit zou eronder lijden. Langzaamheid houdt me met beide voeten op de grond. Het maakt ruimte voor intuïtie, voor zoeken, voor het vinden van de juiste vorm of textuur zonder eraan voorbij te snellen.
Welk materiaal voelt het meest persoonlijk voor jou?
Leer en linnen. Leer voelt sterk, duurzaam, met een zekere gedurftheid. Het heeft aanwezigheid. Maar linnen is het meest intiem. Het bestaat in de dichtstbijzijnde ruimtes om ons heen. Gordijnen die privacy creëren. Beddengoed waar rust en kwetsbaarheid elkaar ontmoeten. Linnen voelt eerlijk aan. Het ademt. Het wordt zachter met de tijd. Hoe langer je ermee leeft, hoe mooier het wordt.
Soms mooi, soms niet
Beschrijf je creatieve ruimte in één woord.
Veellagig. Soms is het mooi, en ben ik er graag. Soms is het een plek die ik mijd en waar ik mezelf toe moet dwingen terug te keren. Langzaamheid helpt me in beide gevallen gevoelig te blijven. De kleine dingen op te merken. Mezelf te horen. Zonder dat geloof ik niet dat het werk echt mogelijk is.
Een levende vorm
Wat betekent schoonheid voor jou in het dagelijks leven?
Schoonheid is een gevoel, geen beeld. Als iets je kan optillen of bewegen, dan is dat schoonheid. Het leeft. Het raakt je. Meer hoeft het niet te doen.
Ieva studeerde in 2023 af aan de Kunstacademie van Vilnius en liep stage bij Elisa Lacoste Studio in Frankrijk. Haar werk verkent het lichaam, het materiaal en de langzame kunst van het maken van dingen vanaf nul.
Ontdek: Ieva Gudelaityte
Ontdek: Ancora
