Creatieve gesprekken #6: Milda Bajelytė

Er schuilt een zekere stille moed in het beginnen aan iets zonder plan. Niet omdat je een resultaat nastreeft, maar omdat je je aangetrokken voelt tot het proces zelf. Voor Milda Bajelytė begon het maken van sieraden precies zo. Met een simpele wens om te leren hoe ze iets met haar eigen handen kon maken.

Tegenwoordig brengt ze haar dagen door in een klein atelier in Vilnius, waar ze zilver bewerkt tot objecten die emotie, herinnering en aanwezigheid uitstralen. Haar werk weerspiegelt een langzamer tempo van leven, waarin tijd geen vijand is en waarin niet het eindresultaat, maar het gevoel centraal staat.

In dit gesprek hadden we het over het begin, de schoonheid van langzaam werken en de onzichtbare verbinding tussen maker en drager.

De geboorte van een ambacht

Hoe is jouw carrière in de sieradenwereld begonnen?
Mijn creatieve pad is zo'n vijf jaar geleden heel natuurlijk ontstaan, zonder al te veel planning. Op een dag besloot ik gewoon dat ik wilde leren hoe ik met mijn handen sieraden kon maken. Ik schreef me in voor sieradenlessen en vanaf dat moment begreep ik dat dit iets is wat ik elke dag wil doen, niet alleen in mijn vrije tijd.

Wanneer besefte je dat sieraden maken je hoofdberoep zou worden, en niet slechts een hobby?
Ik realiseerde het me toen ik begon te zien hoe mooi en diepgaand dit ambacht is. Toen ik me meer verdiepte in het maken van sieraden, toen ik echt begreep hoe het werkt, toen wist ik dat ik dit mijn dagelijks leven wilde maken.

Wat is er in de afgelopen vijf jaar het meest veranderd in je creatieve denkproces?
Ik denk dat de grootste verandering mijn eigen inzicht in de richting is. Ik heb een duidelijker beeld gekregen van waar ik naartoe wil, wat ik wil creëren, met welke materialen ik wil werken en welke stijl bij me past.

Het studioritueel definiëren

Wat houdt het in om een ​​eigen kleine studio in Vilnius te hebben?
Het betekent een veilige plek hebben. Een oase van creativiteit en rust. Een ruimte waar ik kan creëren, werken, mensen ontmoeten en contact leggen met degenen die nieuwsgierig zijn naar wat ik doe. Het is een plek waar ik het leven dat ik leid kan delen.

Hoe ziet jouw perfecte studiodag eruit, zonder te haasten?
Ik kom 's ochtends aan. Ik open de luiken, doe het warme licht aan en zet muziek op. Meestal is dat jazz. Ik zet koffie. Ik ruim de studio op, er is altijd wel iets te organiseren en dat doe ik heel graag. Dan kijk ik in mijn notitieboekje, controleer wat er gepland staat, neem een ​​slok koffie en begin te werken.

Je hebt het vaak over routine. Waarom is dat zo belangrijk voor je?
Ik ben een routinemens. Ik heb een vast dagritme, zowel voordat ik naar de studio ga als wanneer ik er eenmaal ben. Dit helpt me om me te concentreren en de dag rustig te beginnen. Mijn ochtendritueel is langzaam en eenvoudig: bewegen, naar de studio gaan, koffie, muziek. Als alles soepel verloopt, is het bijna altijd een goede, creatieve dag.

De onzichtbare band van de schepping

Als je je werk in een paar woorden zou moeten omschrijven, wat zou je dan zeggen?
Zilveren, en niet alleen zilveren, objecten. In mijn werk, net als in het dagelijks leven, ontmoeten mensen, objecten, emoties, vormen, gevoelens en ervaringen elkaar. Menselijke verbinding is erg belangrijk voor mij, omdat daar zoveel ideeën en creaties uit voortkomen.

In hoeverre verloopt uw ​​proces spontaan en in hoeverre is het gepland?
Negentig procent is spontaan. Tien procent is gepland.

Waarom is direct contact met mensen zo belangrijk voor je?
Omdat verbinding betekenis creëert. Ik heb het gevoel dat veel ideeën ontstaan ​​door mensen, door te luisteren, elkaar te ontmoeten en te delen. Mijn werk bestaat mét mensen, niet los van hen. Het zien van iemand met sieraden die ik heb gemaakt, is mijn grootste vreugde. Zelfs als we elkaar niet kennen, is er al een verbinding. Onzichtbaar, maar tegelijkertijd heel reëel.

Leven in mijn eigen tempo.

Wat betekent slow living voor jou?
Het is belangrijk voor mij om niet te haasten en in mijn eigen tempo te leven. Een tempo dat me niet dwingt ergens heen te rennen. Op alle gebieden van mijn leven kies ik voor kwaliteit boven kwantiteit – in werk, relaties, omgeving en bezittingen. Leven in het hier en nu betekent bewust het moment beleven en dankbaar zijn voor wat er vandaag is.

Hoe komt het slow living-principe tot uiting in je creatieve werk?
Ik probeer alles in mijn dag in mijn eigen tempo te doen. Haasten levert nooit het gewenste resultaat op. Dat betekent dat ik niet constant op de klok kijk tijdens het creëren; het betekent dat ik afstand kan nemen, een wandeling kan maken en inspiratie kan opdoen wanneer ik die nodig heb.

Waar haal je je inspiratie vandaan?
Overal. Soms zijn het de drukke straten van de stad. Soms is het de stilte in het bos. De natuur is meestal mijn grootste inspiratiebron. Elke keer als ik in het bos wandel, vind ik wel iets dat een gedachte of een gevoel oproept. Ongewone, vreemde vormen trekken mijn aandacht en maken dat ik ze opmerk.

Ontdek: Milda Bajelytė
Ontdek meer: ​​Damesoverhemden